1. Дайыма бир нерселер менен алек болуп тынымсыз аракеттене берүү, тынч алып отура албоо, тыным албоо. Батыйна жаны жай албай жүгүрүп жүрсө да бардык ою, бардык дили тиги телмирип отурган Абышында (Сыдыкбеков). Жаны жай албай чарчаган неме ошентип жатып көзү илинип кетиптир (Саатов). Шволик улам сыртка чыгып, улам үйгө кирип жаны жай албады (Ашымбаев). 2. Жаны кейип абдан катуу кыйналуу, тынчы кетип алдастоо. Бели уюп, эки жоон саны сыздап жаны жай албай араң турган Ракыйма эмнелерди көргөнүн анча эсине тута алган жок (Сыдыкбеков). Аларды ойлоп жаны жай албай сыздап жатты (Бердикеев).

1. Дайыма бир нерселер менен алек болуп тынымсыз аракеттене берүү, тынч алып отура албоо, тыным албоо. Батыйна жаны жай албай жүгүрүп жүрсө да бардык ою, бардык дили тиги телмирип отурган Абышында (Сыдыкбеков).– Баштаган ишти аягына чыгармайынча жаным жай албайт,– деди Ашым (Каимов). 2. Жаны кейип абдан кыйналуу, тынчы кетип алдастоо. Аларды ойлоп жаны жай албай сыздап жатты (Бердикеев). Күнөөкөр түнү бою жөтөлүп, онтолоп жаны жай албай чыкты (Бектенов). В.: Жаны жай таппоо. 1. Эртең мененден кеч киргенге чейин жаны жай таппайт, бирде талаага, бирде үйгө жүгүрүп (Мырзаев). Кандай жаның жай таппаган кишисиң, – деп атпайбы деп ойлоду (Каимов). 2. Жаны жай таба албай кыйналып онтоп жатты (Баялинов).